شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هیچ است همه، وسوسهٔ خاطر چند
از هیچ بلا، چند شود ظاهر چند
تو هیچ بُدی و هیچ خواهی گشتن
بر هیچ میانِ این دو هیچ آخر چند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به بی‌معنایی و پوچی برخی از وسوسه‌ها و آرزوهای انسانی دارند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ چیز از هیچ چیز دیگری به وجود نمی‌آید و در نهایت، بین خوبی و بدی، هر دو به سوی هیچ ختم می‌شوند. به عبارت دیگر، همه تلاش‌ها و آرزوها در نهایت به بیهودگی می‌انجامند.