شمارهٔ ۱۸ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان شیفتهٔ الست می‌پنداری
و اندیشهٔ ما بهانه‌ای بیش نبود
آنست که خویش، هست می‌پنداری
قصّه چه کنم، نشانه‌ای بیش نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌ها معمولاً خود را برتر و مهم‌تر از آنچه که هستند، می‌پندارند. او می‌گوید که این اندیشه‌ها و خودبزرگ‌بینی‌ها فقط بهانه‌هایی هستند و در واقع تنها نمادهایی از خودخواهی و خودپسندی‌اند. این تفکر به نوعی نقدی بر خودشیفتگی و عمیق‌تر نگریستن به وجود خویش است.