شمارهٔ ۲۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بررسی حالتی می‌پردازند که در آن افلاک و عناصر یکدیگر را رها کرده و به آرامش رسیده‌اند. در این حالت، حقه یا واقعیت، بی‌محتوا و تهی به نظر می‌رسد. در نهایت، همه به سوی یک سفر و آرامش حرکت می‌کنند و احساس وابستگی به این سفر مشترک دارند.