شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم
زهری به گمان چند به جُلّاب خوریم
پنداری را وجود میپنداریم
تا چند ز کوزهٔ تهی آب خوریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع درد و غم و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از وضعیت نابه‌سامان خود می‌گوید و از اینکه چقدر باید به غم و ناراحتی ادامه دهد. او به همه تلخی‌ها و زحمت‌هایش اشاره کرده و از بی‌حاصل بودن تلاش‌هایش و وضعیت خالی و تهی‌اش سخن می‌گوید. در نهایت، پرسش‌هایی درباره‌ی استمرار این وضعیت و نیاز به تغییر مطرح می‌کند.