شمارهٔ ۳۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر بیان می‌کند که وقتی در مسیر کار خود به دشواری‌ها و غم‌های آن برخورد، اشک را به چشم آورد. او با چشم دل می‌تواند به عمق مسائل نگاه کند و هر چه بیشتر غور می‌کند، می‌یابد که بسیاری از مشکلات در واقع وجود ندارند. به عبارت دیگر، او به عمق مسائل می‌نگرد و متوجه می‌شود که درد و رنج‌ها ممکن است در نگاه اول بزرگ و مهم به نظر برسند، اما در واقعیت به آن اندازه که فکر می‌شود، جدی نیستند.