شمارهٔ ۴۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها از شاعری بزرگ به بیان تجربه‌ای عمیق می‌پردازند. شاعر از روزی سخن می‌گوید که به معنای واقعی خود (خودی) رسیده است و سپس به بی‌خودی و فقدان خودخواهی پیوسته است. او اشاره می‌کند که در دنیای وسیعی از عدم قرار دارد و به تصویر یک شبنم کوچک اشاره می‌کند که در دریای بی‌نهایت وجود خود را گم کرده و نمی‌داند چگونه از وجود خود سخن بگوید. این شعر نشان‌دهنده تحول روحی و عرفانی شاعر است.