شمارهٔ ۴۶ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
هر قصّهٔ دوران که شنیدی هیچ است
چندین که ز هر سوی دویدی هیچ است
و امروز که گوشه ای گزیدی هیچ است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تبیین بی‌ارزشی و فانی بودن تجربه‌ها و داستان‌ها می‌پردازد. او می‌گوید که هر چیزی که دیده‌ایم، شنیده‌ایم یا دنبالش دویده‌ایم، در نهایت هیچ و بی‌معناست. در واقع، همه تلاش‌ها و ماجراها به یک نقطه خالی می‌انجامد.