نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی گردی ای دل غمناک به خون

از هستی خویش پاک شو پاک کنون

سی سال ز خویش خاک میکردی باز

دردا که نکردهای سر از خاک برون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره به غم و اندوه دل دارد که به مدت سی سال در غم و درد زندگی کرده و از خود فاصله گرفته است. شاعر از دل غمناک می‌خواهد که به جای ادامه این حالت، از خاک و غم جدا شود و به زندگی واقعی بازگردد.