شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست
ور در همهای قاعدهٔ درد و بلاست
تا در همهای در همه بودن ز هواست
بگذر ز همه و هیچ میندیش که لاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این نکته اشاره دارد که اگر شادی و ادامهی زندگی در هیچ یافت میشود، و اگر در دنیای پر از درد و رنج به هم مرتبط است، باید از همه اینها بگذریم و به هیچ فکر نکنیم، زیرا این اندیشهها ما را به تنگنا میکشند. خلاصه اینکه، فرد باید از مشکلات و افکار منفی عبور کند و به سمت یک نوع آزادی یا رهایی حرکت کند.