شمارهٔ ۱۹ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند به خود درنگری چندینی
در هستی خود رنج بری چندینی
یک ذرّه چو وادید نخواهی آمد
خود را چه دهی جلوهگری چندینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به تأمل در وجود و جایگاه انسانی اشاره دارند. شاعر از ما می‌خواهد که لحظه‌ای در خود بیندیشیم و ببینیم که چرا باید این‌قدر درگیر رنج و نمایش خود باشیم. او بیان می‌کند که اگر حتی به اندازه یک ذره خود را وادار کنیم، دیگر به این کار ادامه نخواهیم داد. در نهایت، این سوال مطرح می‌شود که چرا از خود نمایشی بیوقفه انجام دهیم.