شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عاشق شدن مرد زبون آمدنست
سر باختن است و سرنگون آمدنست
بر خویش برون آمدنت چیزی نیست
تدبیر تو از خویش برون آمدنست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عاشقانه مرد میپردازد. عشق برای او به معنای از دست دادن کنترل و تسلیم شدن است. او میگوید برخلاف تصور، رهایی از خود و خویشتن، در واقع خروج از تدبیر و تدبیر خود اوست. به عبارت دیگر، عشق باعث میشود که فرد از خود خارج شود و در این روند، بر خویشتن پیروز نمیشود.