شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا هستی تو نصیب میخواهد جست
دل روی به خونِ دیده میخواهد شست
تا یک سرِ موی از تو میخواهد ماند
زان یک سرِ موی، کوه میخواهد رست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و محبت سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تا زمانی که وجود محبوب وجود دارد، دل همواره در جستجوی اوست و میخواهد خلاصی یابد. همچنین، اشاره دارد که داشتن حتی یک تار موی محبوب برای او ارزشمندتر از داشتن تمام کوه‌هاست. این بیانگر عمق احساس و ارادت شاعر به معشوق است.