شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت پرهیز از غرور و فریبندگی دنیای ظاهری اشاره دارد. ابتدا شعله آتش یا لذت‌های دنیوی ممکن است شعف‌آور باشد، اما در نهایت، نتیجه‌اش به خاکستر تبدیل می‌شود. همچنین، اشاره می‌کند که اگر تن و بدن انسان به دلش دل ببندد و مغرور شود، سرانجام باید ببیند که دلش بر اثر تجربه‌های تلخ، خونین و آسیب‌دیده می‌شود. به عبارت دیگر، نباید به جنبه‌های ظاهری و زودگذر زندگی فریفتل شد.