شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
فانی شده، تا بود، مشوّش نشود
باقی به وجود جز در آتش نرود
چون اصلِ وجودِ کلِّ عالم عدم است
هرکو به وجود خوش شود خوش نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم فنا و وجود اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که برای جلوگیری از آشفتگی، باید فانی شود و تنها باقی‌مانده در آتش وجود خواهد داشت. وی همچنین می‌گوید که اصل وجود در کل عالم عدم است و اگر کسی به وجود خوشنود باشد، در واقع خوشنودی واقعی ندارد.