شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این موضوع اشاره دارد که در زندگی، انسان‌ها در جستجوی یقین و حقیقت هستند، اما این آرزو امکان‌پذیر نیست. بنابراین، آن‌چه که در این جهان می‌دانیم، بسیار محدود و ناچیز است و در نهایت باید به آنچه نمی‌دانیم و مرگ پیش رویمان گریه کرد. در واقع، ما از حقیقت وجود خود و وضعیت آینده‌مان آگاهی نداریم.