شمارهٔ ۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به احساس ناامیدی و بی‌کمکی اشاره می‌کند. او می‌گوید که زندگی جز درد و رنجی مثل خوردن جگر به او چیزی نداده است و از هیچ‌کس انتظاری برای کمک ندارد. همچنین از مستی جهل سخن می‌گوید و می‌افزاید که از رفت و آمدها و تغییرات زندگی هیچ درکی ندارد. در واقع، او به پوچی و بی‌معنایی زندگی اشاره می‌کند.