نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ عطار

عطار نیشابوری / باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل هر دم غم دگرگون میخور

کم میزن و درد درد افزون میخور

سِرّی که ز ذرّهَ ذرّه میجوئی باز

چون بازنیابی چه کنی خون میخور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به دل خود می‌گوید که هر لحظه غم‌های جدیدی را احساس می‌کند و نباید به درد و رنج خود بیشتر دامن بزند. همچنین اشاره می‌کند که اگر به دنبال چیزی هستی و نتوانی آن را پیدا کنی، نباید ناامید شوی و باید با آرامش ادامه دهی. در کل، شعر به نوعی به تلاطم‌های روحی و چگونگی مواجهه با آنها اشاره دارد.