شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان‌کننده حالتی از سردرگمی و نگرانی در جهان است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عقل و خرد در این شرایط بی‌فایده شده و همه در حال حیرت و بلاتکلیفی هستند. به علاوه، اشاره می‌شود که در میان این پریشانی، حتی کسی که باید دیگران را درمان کند (طبیب) نیز خود به نوعی در حال بیماری و ضعف است.