شمارهٔ ۱۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنجی که تنها سهم اوست سخن می‌گوید و lament می‌کند که هیچ‌کس در اطرافش از حال او مطلع نیست. او به یاد می‌آورد که سال‌ها در سفری به دهی رفته، اما هیچ نشانی از هویت و دیار خود نیافته است. این ابیات حس تنهایی و غم را به خوبی منتقل می‌کنند.