نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد

تا این چه طریقیست که در پیش آمد

روزی صد رَه دلم بجان بیش آمد

آخر متحیر شد و بیخویش آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر عقل او به مصلحت اندیشی بپردازد و به بررسی راهی که در پیش دارد بپردازد، باز هم دل او در روزی صد بار به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و سرانجام به حالت حیرت و بی‌خودی می‌رسد. به نوعی، او نمایش‌گر تضاد بین عقل و احساس دل است.