بخش ۲۲ - در شعر گوید عطار
عطار نیشابوری / آغاز کتاب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
شعر و عرش و شرع از هم خاستند
تا دو عالم زین سه حرف آراستند
نور گیرد چون زمین از آسمان
زین سه حرف یک صفت هر دو جهان
آفتاب ار چه سمایی گشته است
در سنا جنس سنایی گشته است
از کمال شعر و شوق شاعری
چرخ را بین ازرقی و انوری
باز کن چشم و ز شعر چون شکر
از بهشت عدن فردوسی نگر
شعر را اقبال جمشیدی ببین
مهر را شمسی و خورشیدی ببین
ور ز بالا سوی ارکان بنگری
هم شهابی بینی و هم عنصری
ور درین علمت کند شاهی هوس
علم اگر در چین است خاقانی‌ت بس
چون بهشت و آسمان و آفتاب
چون عناصر باد و آتش خاک و آب
نسبتی دارند با این شاعران
پس جهان شاعر بود چون دیگران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن به ارتباط و تأثیر شعر، عرش و شرع بر یکدیگر می‌پردازد و بیان می‌کند که این سه مفهوم به زیبایی و نظم دو جهان کمک کرده است. او اشاره می‌کند که نور و زیبایی شعر از آسمان به زمین می‌آید و هر دو عالم با این خصیصه‌ها آراسته شده‌اند. شاعر با ذکر نام‌هایی چون فردوسی، سنایی و خاقانی به عظمت شاعری و تأثیر آن بر جهان و علم اشاره می‌کند و می‌گوید که این هنرمندان بهشت و آسمان را در آثار خود مجسم کرده‌اند. در نهایت، بیان می‌کند که دنیا خود را نیز به عنوان یک شاعر می‌بیند و ارتباط عمیق شعر با طبیعت و عناصر آن را تأکید می‌کند.