بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این قطعه، شاعر به انتقاد از رفتار انسان‌ها در دنیای مادی می‌پردازد. او نشان می‌دهد که چگونه عده‌ای از مردم، مانند گوسفندانی کور و دیوانه، تنها به دنبال لذت‌های زودگذر و مادی هستند و در حقیقت به مرگ و مردار دنیا گرفتارند. شاعر به تفاوت میان عاقل و جاهل اشاره می‌کند و این‌که عاقل باید از حکمت استفاده کند، در حالی که جاهلان بدون فکر و از روی جهل مردارها را می‌خورند و به دام دنیا افتاده‌اند. در نهایت، از بی‌خبری و ناآگاهی آنان نسبت به حقایق زندگی و مرگ سخن می‌گوید.