بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، یک دیوانه در گورستان با دیدن جنازه‌ها نگران است که نمی‌تواند بر همه آن‌ها نماز بخواند، زیرا هر بار که به یکی از مردگان می‌رسد، جنازه دیگری می‌رسد. او می‌گوید که نباید بر یک شخص خاص تمرکز کرد؛ بلکه باید بر همه مردگان و هر چیزی که مربوط به خداست تکبیر گفت. او به این نکته اشاره می‌کند که دنیا زودگذران است و اگر نتوانیم به درستی با آن برخورد کنیم، ممکن است به مرگ و پژمردگی بیشتری دچار شویم. در نهایت، او بر این باور است که داشتن دنیا، تنها زمانی ارزشمند است که در دستمان باشد وگرنه بی‌فایده است.