بخش ۶ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، داستانی از دو فرد مجنون روایت می‌شود. یکی از آن‌ها وقتی مرده‌ای را دفن می‌کنند، متوجه کرباسی به عنوان کفن می‌شود و می‌خواهد آن را بردارد تا به عنوان پیراهن استفاده کند. فرد دیگر به او اعتراض می‌کند که این کار در اسلام جایز نیست. مجنون در پاسخ می‌گوید که او هر روز کرباس را می‌بیند و از دنیا و مواد دنیوی سخن می‌گوید. او به بی‌اهمیتی دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید اگر معنایی از دین را می‌دانی، باید مردم را از دنیای مادی دور کنی، زیرا آنچه ظاهر می‌شود ممکن است سبب رنج و مشکلاتی در پی داشته باشد. به طور کلی، متن به نقد دنیا و مشکلات ناشی از آن پرداخته و سعی در ترغیب به ترک دنیا دارد.