بخش ۳ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مردی دیوانه را مشاهده می‌کند که در میان خون و خاک نشسته و به نظر می‌رسد حیران و مست است. مرد از او می‌پرسد که چرا در این مکان هست و دیوانه پاسخ می‌دهد که در جستجوی حقیقت است. مرد عاقل به او می‌گوید که خود او نیز به دنبال همین چیز است. دیوانه از او می‌خواهد تا کاسه پر از خونش را به او بدهد و سپس برایش کاسه دیگری بیاورد. او به نوعی از بی‌معنایی زندگی و پیچیدگی‌هایش سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که نمی‌داند چگونه این مشکل را حل کند. در نهایت، او به عدم قطعیت و گیجی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در این وضعیت هیچ چیزی را نمی‌داند.