بخش ۶ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، درویشی از درویشی دیگر می‌پرسد که آرزویش چیست. درویش پاسخ می‌دهد که آرزویش رهایی از دو عالم خشک و تر است، به طوری که هیچ چیزی از خود باقی نگذارد. او می‌گوید که برای رسیدن به حقیقت الهی، باید از خودی بگذرد، زیرا اگر حتی ذره‌ای از خودی باقی بماند، عواقب بدی به دنبال خواهد داشت. در نتیجه، درویش بر این نکته تأکید می‌کند که باید حقیقت را بدون موانع خودی پیدا کرد تا از ننگ و بدی دور بماند.