بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، وزیر به مرگ نزدیک می‌شود و به فکر قوم خود می‌افتد. او از اینکه به خاطر خواسته‌های دنیوی خود، آخرت را فدای مقام و ثروت کرده است، حسرت می‌خورد. او می‌گوید که زندگی‌اش را صرف آرزوهای دنیوی کرده و حالا جانش را نیز در این راه باخته است. شاعر به دل انسان‌ها هشدار می‌دهد که بیدار شوند و از خواب غفلت خارج شوند، زیرا کسانی که از دنیا رفته‌اند در انتظارند و نباید تاخیر بیشتری در توجه به آخرت خود داشته باشند. در نهایت، او از مخاطب می‌خواهد که خود را از بند دنیا آزاد کنند و به فکر روزهای آینده باشند.