نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳ - الحكایة و التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش بیست و سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

بیدل دیوانهٔ در حال شد

پیش دکان یکی بقال شد

گفت بر دکان چرا داری نشست

گفت تا آید مرا سودی بدست

گفت چبود سود گفتا آنکه زود

گر یکی داری دو گردد اینت سود

گفت کورست آن دلت دو ماحضر

گر یکی گردد ترا سود این شمر

کار تو بر عکس این افتاد نیک

نیستت توحید در شرکی ولیک

چون دل و گل هر دو در حق گم شود

آنگهی مردم بحق مردم شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

بیدل دیوانه به دکان بقالی رفت و از او پرسید که چرا در دکان نشسته است. بقال پاسخ داد که منتظر سود است. بیدل ادامه داد که اگر کسی یک سود داشته باشد و آن را دو برابر کند، این امر سود به شمار نمی‌آید. او سپس به بقال گفت که در واقع او در اشتباه است و سود واقعی وقتی اتفاق می‌افتد که دل و درک انسان به حقیقت بپیوندد. در اینجا منظور این است که وقتی انسان به حقیقت برسد، آنگاه درک صحیحی از سود و منفعت خواهد داشت.