بخش ۸ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش بیست و چهارم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
کودکی با خویش تنها ساختی
جوز با خود جمله تنها باختی
آن یکی پرسید از وی کای غلام
از چه تنها جوز میبازی مدام
گفت میری دوست میدارم بسی
تا همه من میر باشم نه کسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، کودک از تنهایی خود و بازی مداوم با جوز (گردو) صحبت می‌کند. وقتی از او درباره دلیل این تنهایی می‌پرسند، او می‌گوید که دوستش را بسیار می‌خواهد و به همین دلیل فراموش کرده که با دیگران باشد و فقط با جوز بازی می‌کند. در واقع او در تلاش است تا با این رمز و راز، ارتباطی عمیق با دوستش برقرار کند.