بخش ۲ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش بیست و هفتم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
گفت با مجنون شبی لیلی براز
کای بعشق من ز عقل افتاده باز
تا توانی با خرد بیگانه باش
عقل را غارت کن و دیوانه باش
زآنک اگر تو عاقل آئی سوی من
زخم بسیاری خوری در کوی من
لیک اگر دیوانه آئی در شمار
هیچکس را با تو نبود هیچ کار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از مجنون میخواهد که به عشق لیلی فکر کند و از عقل خود فاصله بگیرد. او تأکید میکند که اگر با عقل نزد او بیاید، آسیبهای زیادی خواهد دید، اما اگر به عنوان یک دیوانه بیاید، دیگران با او کاری نخواهند داشت و او میتواند آزادانه عشقش را تجربه کند. به طور کلی، شعر به اهمیت عشق و رهایی از قید و بندهای عقل اشاره دارد.