نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵ - فی التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش بیست و هفتم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

موسی عاشق امام غرب و شرق

چون همه تن بودش اندر عشق غرق

بر زمین زد لوح توریت و شکست

کرد محکم ریش هارون را بدست

چون زعشق افتاد آمد راستش

حق نه این کرد ونه زان وا خواستش

تا بدانی کانچه عاشق را رواست

گر کسی دیگر روادارد خطاست

گه بود کان یک سخن گستاخ وار

از بسی طاعت فزون آید بکار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

موسی به امام غرب و شرق عشق می‌ورزید و در عشق غرق شده بود. او لوح تورات را به زمین انداخت و محکم ریش هارون را گرفت. وقتی به دلیل عشق دچار اشتباه شد، متوجه شد که این کار نه از حق نشأت می‌گیرد و نه مورد پسند اوست. اینجا شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که آنچه برای عاشق مجاز است، برای دیگران خطاست و گاهی اوقات حتی یک سخن سرسختانه نیز می‌تواند از بسیاری از عبادات مؤثرتر باشد.