بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، جوانی با پیری نامدار برخورد می‌کند که در گوشه‌ای نشسته و تنهاست. جوان از او می‌پرسد چرا تنها و غمگین است، و پیر به او می‌گوید که او همیشه در حضور خداوند است و این باعث می‌شود که غم و دل‌تنگی را از خود دور کند. پیر به جوان می‌آموزد که هرکس با همراه خود باشد، بهتر است و یک لحظه در کنار عزیزانش شیرین‌تر از همه‌چیز است.