بخش ۸ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، درویشی غمگین درباره‌ی درد و رنج خود سخن می‌گوید. او به یک شخص دیگر که خواسته غم او را کم کند، می‌گوید که غمش نه از خود او، بلکه ناشی از فراق و جدایی است. او به شدت از این درد رنج می‌برد و بیان می‌کند که هیچ غمی به اندازه‌ی غم جدایی سخت نیست. درویش احساس می‌کند که این غم به قدری عمیق است که هیچ چیزی نمی‌تواند آن را کاهش دهد. او به این نتیجه می‌رسد که وجود یک ذره غم از جدایی می‌تواند بر تمام دنیا غم و اندوه بیفزاید.