بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش سی و ششم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ابن ادهم چون ادا کردی نماز
دست بنهادی به روی خویش باز
روی گفتی من بپوشم از خطر
تاب رویم باز نتوان زد مگر
زآنکه میدانم که دست بی نیاز
باز خواهد زد به روی من نماز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابن ادهم بعد از ادا کردن نماز، دستش را به روی صورتش میگذارد. او میگوید که باید چهرهاش را از خطر بپوشاند، زیرا میداند که دست خداوند در نماز به سوی او دراز خواهد شد و او را از هر گزندی محافظت میکند.