بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، عاقلی دیوانه‌ای را می‌بیند که غمگین است و از او می‌پرسد که چرا غمگینی. دیوانه می‌گوید که غمش به خاطر خداست و از آن می‌ترسد. عاقل از این می‌ترسد که نکند خداوند هم او را در این حال رها کند. او تعجب می‌کند که حتی دیوانه هم از خدا می‌ترسد و تسلیم اوست. این ترس و تسلیم دیوانه، عقل را تحت تأثیر قرار داده و نشان می‌دهد که حتی در جنون، فرد می‌تواند از یک نیروی بالاتر بترسد و تسلیم آن شود. شاعر به نوعی بیان می‌کند که خداوند برای همه انسان‌ها، حتی دیوانگان، موضوعی اساسی برای ترس و تسلیم است.