بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سکندر، که به دنیا تسلط داشت، در آستانه مرگ از مریدانش خواست تا تابوتی برایش بسازند و مقبره‌ای پیش شهرش ایجاد کنند. او به آن‌ها گفت که دستش را خالی نشان دهند و هر زمان بر او نوحه کنند تا مردم ببینند که در پایان، حتی با همه‌ی قدرت و ثروتی که داشته، با دستانی تهی از دنیا می‌رود. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر همه‌ی دنیا در اختیارش بود، در نهایت چیزی برای او به همراه نداشته است و ثروت و قدرت دنیایی جز توهمی نیست.