بخش ۶ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در یک شب زمستانی، بهلول مست به سمت گورستان راه می‌افتد و کفشی به دست دارد. فردی به او می‌گوید که چرا به این سمت می‌رود. بهلول پاسخ می‌دهد که به دنبال ظالمی است که در عذاب به سر می‌برد. او به این دلیل به گورستان می‌رود که می‌خواهد از آتش عذاب آن ظالم گرم شود، زیرا خودش از سردی سرش ناراضی است. بهلول به ظلم و عذاب‌هایی که در دنیا وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید هرکس راه ظلم را برود، به سرگردانی دچار می‌شود.