نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۶ - الحكایة و التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش چهلم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مصطفی گفته‌ست جمعی از ملک

می فرو آیند هر روز از فلک

گرد میگردند بر روی زمین

تا کجا بینند جمعی اهل دین

کز خدای خویش میگویند باز

صف زنند آن قوم گرد اهل راز

خویشتن را وقف آن منزل کنند

زان سخن مقصود خود حاصل کنند

گرچه در معنی نیم از اهل راز

گفته ام باری ز اهل راز باز

جمله از حق گویم و از کار او

تا ملایک بشنوند اسرار او

چون درین اسرار بینندم مدام

قصه گوی حق نهندم بوکه نام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مصطفی در این قطعه به حضور ملایکه و ارتباط آنها با انسان‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که جمعی از فرشتگان هر روز از آسمان به زمین می‌آیند تا اهل ایمان را ببینند و برای ارتباط با خداوند صف می‌کشند. آنها خود را وقف درک معانی عمیق و رازهای الهی می‌کنند و مطمئن هستند که از این طریق به مقصود خود می‌رسند. مصطفی تأکید می‌کند که حقیقت را از دائمی‌ترین پیامبران بگوید تا ملایکه از اسرار الهی آگاه شوند. در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که هرگاه به این اسرار فکر می‌کند، احساس می‌کند که باید داستان‌های حق را بیان کند.