بخش ۸ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی به نام بوسعید به سوی آسیا رفت و در جست‌وجوی حقیقت به تماشا نشسته بود. بعد از مدتی به گروه خود بازگشت و به آنها گفت که آسیا استادی نیک دارد که نامحرم نمی‌تواند او را ببیند. او به آنها گفت که در واقع صوفی‌ای در این جهان است و در تصوف، اگر رنجی می‌کشد به خاطر عشق به پیرش است. او روز و شب در دل خود سفر می‌کند، اگرچه در ظاهر یکجا ایستاده است. کار او اصلی‌ترین موضوع زندگی‌اش است و بی‌کار نمی‌تواند بنشیند. او از اینکه کار در جهت او و برای اوست، راضی و خرسند است و اگر لازم باشد برای رسیدن به هدفش، آماده است هر سختی را تحمل کند. در نهایت، او دعوت به کار و تلاش می‌کند و می‌گوید که اگر کسی مرد کار نیست، باید به صبر نشستن راضی باشد.