نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۷ - الحكایة و التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش هفتم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

رفت سنجر پیش زاهر ناگهی

گفت از وعظیم ده زاد رهی

شیخ زاهر گفت بشنو این سخن

چون شبانت کرد حق گرگی مکن

خانهٔ خلقی کنی زیر و زبر

تا براندازی سرافساری بزر

خون بریزی خلق را در صد مقام

تا خوری یک لقمهٔ وانگه حرام

خوشه چین کوی درویشان توئی

در گدا طبعی بتر زیشان توئی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سنجر به نزد زاهر می‌رود و به او می‌گوید که از وعظش برداشته شده است. زاهر به او هشدار می‌دهد که اگر حق را در شبان خود نبینی، کار زشتی مرتکب می‌شوی. او به سنجر می‌گوید که نباید خانه مردم را خراب کند تا خود به قدرت برسد و یا خون آنها را بریزد برای یک لقمه نان. زاهر سنجر را به چالش می‌کشد و می‌گوید تو که در کوی درویشان هستی، از آنها بدتر هستی.