بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهان عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
در جهان دانی که گردد معتبر؟
آنکه او را باک نبود از خطر
کم کند با کس وفا این روزگار
جور دار نیست‌اش با مهر کار
آنکه با تو روز غم می‌بست کار
روز شادی هم بپرس‌اش زینهار
روز نعمت گر تو پردازی به کس
روز محنت باشدت فریاد‌رس
چون بیابی دولتی از مستعان
اندر آن دولت مبُر از دوستان
مر ترا هر کس که او در غم بود
چو رسد شادی همان همدم بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم دوستی و وفاداری در روزگارهای مختلف اشاره می‌کند. او می‌گوید که در لحظات سخت و درد، دوست واقعی کسی است که آنجا باشد و در روزهای خوشی نیز از یاد ما نرود. در واقع، دوستی باید در همه حال به ما وفادار باشد و این وفاداری را در زمان‌های سخت و آسان نشان دهد. شاعر همچنین تاکید می‌کند که وقتی خوشی و ثروتی به دست می‌آوریم، نباید دوستان واقعی را فراموش کنیم و در کنار آن‌ها باشیم.