نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۷ - در علامتهای اهل جنت عطار

عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

هر که‌را باشد سه خصلت در سرشت

باشد آن کس بی‌شک از اهل بهشت

شکر در نعما و صبر اندر بلا

می‌دهد آیینهٔ دل را جلا

هرکه مستغفر بود اندر گناه

حق ز نارِ دوزخش دارد نگاه

هرکه ترسد از آله خویشتن

خواهد او عذر گناه خویشتن

معصیت را هرکه پی در پی کند

ایزدش از اهل رحمت کی کند؟

ای پسر دایم به استغفار باش

وز بدان و مفسدان بیزار باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره‌ی صفات سه‌گانه‌ای است که شخص را از اهل بهشت می‌سازد. این صفات عبارتند از: شکرگزاری در نعمت‌ها، صبر در بلاها، و استغفار در گناهان. افرادی که این ویژگی‌ها را داشته باشند، دلشان روشن و از عذاب آتش جهنم محفوظ خواهند ماند. همچنین، کسی که از خود و گناهانش بترسد و دنبال معصیت نرود، در رحمت الهی قرار می‌گیرد. در نهایت، به توصیه‌ای اشاره می‌شود که باید همیشه به استغفار مشغول بود و از مفسدان دوری جست.