نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۷۳ - در بیان آن کس که دوستی را نشاید عطار

عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

دوست گر باشد زیانکار ای پسر

رو طمع زان دوست بردار ای پسر

هر که می‌گوید بدی های تو فاش

دوست مشمارش بدو همدم مباش

دوستی هرگز مکن با باده‌خوار

از چنان کس خویشتن را دور دار

منعمی گر می‌کند منع زکات

دور از وی باش تا داری حیات

ای پسر از سودخواران دور باش

خصم ایشان شد خدای نور پاش

دورشو زان کس که خواهد از تو سود

گر سر خود بر قدمهای تو سود

آنکه از مردم همی گیرد ربا

زینهار او را نگویی مرحبا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به نصیحت‌ها و cautions در مورد دوستی و برقراری ارتباط با دیگران می‌پردازد. توصیه می‌شود که از دوستانی که به ما آسیب می‌زنند یا به دنبال بهره‌برداری از ما هستند، دوری کنیم. همچنین تأکید می‌شود که باید از افرادی که به عادت‌های مضر مانند نوشیدن الکل یا سودجویی مشغولند، دوری گزید. در نهایت، اشاره می‌شود که خداوند دشمن کسانی است که به دیگران آسیب می‌زنند یا ربا می‌گیرند، پس باید از آن‌ها دوری کرد.