بخش ۷۵ - در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندان عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
رو به پرسیدن بر خویشان خویش
تا که گردد مدت عمر تو بیش
هر که گرداند ز خویشاوند رو
بی گمان نقصان پذیرد عمر او
هر که او ترک اقارب می‌کند
جسم خود قوت عقارب می‌کند
گرچه خویشان تو باشند از بدان
بدتر از قطع رحم چیزی مدان
هر که او از خویش خود بیگانه شد
نامش از روی بدی افسانه شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر توصیه می‌کند که باید به خویشاوندان خود احترام گذاشت و به آن‌ها رسیدگی کرد، زیرا ارتباط با خانواده باعث افزایش عمر می‌شود. هر کسی که از خویشاوندانش دوری کند، آسیب می‌بیند و زندگی‌اش تضعیف می‌شود. حتی اگر خویشاندان انسان از افراد ناکارآمد باشند، قطع رابطه با آن‌ها از بدترین کارهاست و باعث می‌شود فرد به شخصی منفور در جامعه تبدیل شود. در نهایت، اهمیت پیوند خانوادگی و دوری از بیگانگی با خویشان مورد تأکید قرار می‌گیرد.