بخش ۷۹ - خاتمه الکتاب عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هر که آرد این نصیحت‌ها بجای
در دو عالم رحمتش بخشد خدای
ور نیارد این وصیت را بجا
دور ماند بی‌شکی او از خدا
یا الهی رحم کن بر ما همه
عفو کن جمله گناه ما همه
عاجزیم و جرمها کرده بسی
نیست ما را غیر تو دیگر کسی
گر بخوانی ور برانی بنده‌ایم
هرچه حکم تست از آن خرسنده‌ایم
رحمت حق باد بر روح آن کسی
کاین نصایح را بخواند او بسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت پذیرش نصیحت‌ها و پیروی از آنها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که کسی که به این نصیحت‌ها عمل کند، در دنیا و آخرت از رحمت خدا بهره‌مند خواهد شد، اما اگر به آنها توجه نکند، از خدا دور خواهد بود. همچنین شاعر از خداوند طلب رحمت و عفو می‌کند و به اینکه انسان‌ها در برابر گناهان خود عاجز هستند، اشاره می‌کند. در نهایت، تأکید می‌شود که اگر خداوند فردی را به خواندن این نصایح توفیق دهد، بر او رحمت خواهد بود.