نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۲ - فی الموت عطار

عطار نیشابوری / وصلت نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست

یک ذره به مرگ خویشتن برگت نیست

پنداشتهٔ که جاودان خواهی زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به تفکر درباره زندگی و مرگ اشاره دارد. شاعر از انسان می‌پرسد که تا کی قرار است فقط به تماشای دنیا بپردازد و در بند جسم و روح خود باشد. او به این نکته اشاره می‌کند که انسان باید به حقیقت مرگ توجه کند و فریب احساس جاودانگی را نخورد.