بخش ۶۰ - و له ایضاً عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد حالتی از جامعه می‌پردازد که افراد به خواب غفلت فرو رفته‌اند و از واقعیت‌های پیرامون خود بی‌خبرند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که این غفلت ادامه دارد، هیچ‌کس نمی‌تواند اخبار واقعی را با دیگران در میان بگذارد، زیرا آنها از حقیقت آگاهی ندارند. به عبارتی دیگر، این غفلت باعث می‌شود که افراد نتوانند به درک درستی از مسائل دست یابند.