شمارهٔ ۱۵۸ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به طبیب خود می‌گوید که او غم‌هایش را درک کند و با درمانش، دردش را ببینید. شاعر به زیبایی طبیب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در برابر فداکاری‌اش، به او توجه کند. همچنین از معشوقه‌اش که در محمل نشسته یاد می‌کند و از او می‌خواهد که بداند دلش چطور با عشق و آتش دلتنگی گرم شده است. در نهایت، شاعر از تأثیر غم و آه سردش بر دلش سخن می‌گوید.