شمارهٔ ۲۰۶ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و درد فراق اشاره می‌کند. او از محبوبش می‌گوید که با زیبایی و جذبه‌اش دل‌ها را تسخیر کرده و خود را پنهان کرده است. شاعر از محبوبش شکایت می‌کند که چرا به او بی‌رحمی کرده و رنج جانکاهی به او تحمیل کرده است. او به پرسش می‌پردازد که اگر بی‌گناهی گناه است، پس خیانت این محبوب چه نام دارد؟ همچنین، شاعر به راز دلش اشاره می‌کند که به دوستان گفته و به دشمنان شکایت کرده است. در نهایت، او شگردهای عاشقانه محبوب را محکوم می‌کند که به خاطر زیبایی‌اش، دیگران را به دردسر انداخته است.