نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ - تاریخ آب انبار اصفهان (۱۱۸۹ ه.ق) آذر بیگدلی

آذر بیگدلی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

بعهد دولت دارای گیتی

سپهدار جهان، سالار عالم

کریم الطبع و الاخلاق و الاسم

که هست او را جوانمردی مسلم

جوان بختی که داده آستانش

بسجده قامت پیر فلک خم

جهانداری، که شد از عدل و جودش

خجل نوشیروان، شرمنده حاتم

دلیری، کش بروز رزم بوسند

رکاب افراسیاب و پای رستم

بحکم حاکم ملک صفاهان

کزو بنیاد حکمت گشت محکم

سمی شاه دین، ختم النبیین

محمد زبده ی اولاد آدم

عدالت پیشه یی کز پاس عدلش

در اصفاهان که گلزاری است خرم

پرد تیهو، نه او را خوف شاهین؛

چرد آهو، نه او را بیم ضیغم

عیان گردید، یوسف خیز چاهی

که شه ز آبش سرشته خاک آدم

چهی لبریز، چون چاه زنخدان؛

روان آب حیوه از وی دمادم

غرض، آن فخر حجاج حرم کوست

ز حرمت، در حریم کعبه محرم

بکار نیک، شد از حق موفق

بامری خیر گشت از غیب ملهم

نوشت آذر پی تاریخ سالش

در اصفاهان عیان شد بئر زمزم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره ویژگی‌ها و فضایل یک دولت‌دار و رهبر بزرگ به نام سمی شاه دین در اصفهان است. او به عنوان شخصیتی کریم و با اخلاق، به عدل و انصاف مشهور است و در مقایسه با شخصیت‌های تاریخی همچون نوشیروان و حاتم قرار می‌گیرد. این فرد در عرصه جنگ و شجاعت نیز خود را ثابت کرده و در حکمرانی‌اش به اصول حکمت پایبند است. او به رای مردم اهمیت می‌دهد و در اصفهان، شهری که به عنوان باغی سرسبز توصیف شده، با عدالت و خیرخواهی خود شرایط بهتری را ایجاد کرده است. در مجموع، متن به ستایش از این شخصیت می‌پردازد و او را نمونه‌ای از یک حکمران شایسته معرفی می‌کند.